Een heldere boodschap presenteren

 

 

Goed spreken is geen kwestie van aangeboren talent.

Iedereen kan leren om zijn publiek te boeien van de eerste tot de laatste minuut. En dat begint allemaal met de start van je presentatie.

Download mijn e-boek en lees waarom je pakkend start en hoe je dat doet.

Button homepageII

08
02
17

Hoe je een onvergetelijk moment creëert

Alice duwt hooiberg

Elke dag worden wereldwijd 3 miljoen blogs gepost.
Elke minuut 300 uur Youtube video's geüpload.

Nieuwsberichten, advertenties, we worden overspoeld met informatie.

Gelukkig filtert ons brein alles wat er binnenkomt en laat het maar een fractie door. Een strenge selectie aan de poort. Je merkt er niet veel van, want het speelt zich af in je onbewuste. Fijn voor de ontvanger. Maar hoe zit het met de zender? Jij als spreker. Hoe kom je met jouw boodschap voorbij die filters?


Nee, nu even geen PowerPoint

 

Maar een rekwisiet.

Iets tastbaars meenemen op het toneel. Super effectief. En toch gebruiken maar weinig sprekers dat middel.

We zijn verslaafd aan PowerPoint. Een prima manier om je woorden te ondersteunen. Mits, je zo min mogelijk tekst op slides zet en krachtige beelden gebruikt. 


Waarom kiezen voor een rekwisiet?


Op TEDxAmsterdam liet Peter van Uhm, oud generaal van de Nederlandse strijdkrachten, een geweer het toneel op brengen.

Je kon een speld horen vallen.

Door letterlijk een beeld te creëren vorm je een haakje voor de feitelijke informatie. De toehoorders kunnen die daardoor eenvoudiger onthouden.


Nog een voorbeeld


Alexander Pechtold legt demonstratief een stapel rapporten voor zich neer om zijn boodschap kracht bij te zetten. Kijk maar (vanaf 0:24 min).


 

Waarom werkte dit theatrale middel zo goed?


De timing van Pechtold was perfect. Hij was de eerste die het kabinet kon bevragen over zijn besluiteloosheid. Het was ook goed uitgevoerd. Pechtold neemt de tijd om één voor één de rapporten op de grond te gooien. Als je een rekwisiet gebruikt, dan doe je dat met overtuiging.
Het is niet voor niets een theatraal middel.


Wat zijn de risico's?


Een rekwisiet kan een directe relatie hebben met het verhaal, zoals het geweer van Van Uhm. Maar het kan ook een letterlijke vertaling zijn van een metafoor. En als die niet sterk genoeg is, tsja, dan heeft dat grotere consequenties dan wanneer je een metafoor alleen uitspreekt. Dat ondervond Jolande Sap tijdens de Algemene Beschouwingen in 2011.



Niet fijn als je zo in het achtuurjournaal terecht komt.


Vermijd te vaak gebruikte metaforen en spreekwoorden, zoals bijvoorbeeld de speld in de hooiberg.


Hoe maak je er een succesvol en bijzonder moment van?

 

  • Kies een rekwisiet dat relevant voor het onderwerp én origineel is.
  • Bedek het rekwisiet tot het moment dat je het gebruikt in de presentatie.
  • Anticipeer op het moment van onthulling en maak er een verrassing van.
  • Zorg dat het rekwisiet goed te zien is.
  • Oefen zodat je zeker weet dat alles werkt, vooral als het een demonstratie is.
  • Zet de Powerpoint presentatie op zwart scherm door op de Z-toets te drukken, zodat alle aandacht naar het voorwerp of de demonstratie gaat. Met een willekeurige toets zet je de Powerpointpresentatie weer aan.
  • Zorg voor een back-up, bijvoorbeeld een video-opname van de demonstratie, voor het geval het live niet goed gaat.


Een uitentreuren geoefende demonstratie


Markus Fischer laat een robotvogel over het publiek heen vliegen. Dat mag niet misgaan (vanaf 2:00 min).



Dus.


Rekwisieten verlevendigen je presentatie en versterken de boodschap.
Kies een ongebruikelijk rekwisiet als metafoor om een verrassend moment te creëren dat je publiek nooit meer vergeet.

 

16
12
16

Boekentips van 2016

Lezend op een stapel boeken klein


Hoe leer je beter spreken?

Veel mensen denken dat je het hebt, of niet. En als je het niet hebt, zul je het ook nooit leren. Zij zien het als een aangeboren talent. Tsja, met dat perspectief verandert er weinig.

Mindset, methode en feedback

Ik zie dat sprekers die de tijd nemen voor het proces, werken volgens een methode en de juiste feedback krijgen op hun performance, grote stappen maken. De boeken van Coyle en Dweck bieden interessante inzichten daarover. In 'Confessions of a public speaker' lees je dat je onherroepelijk uitglijders maakt, maar ook hoe een verandering van perspectief op presenteren van Scott Berkun tot een betere spreker heeft gemaakt.

Mijn selectie van boeken die ik dit jaar met veel plezier heb gelezen en die je kunnen helpen om een betere spreker te worden.

 

TEDtalks chris andersonTEDtalks  — Chris Anderson

Volgens de baas van TED is een presentatie meer dan informatieoverdracht. Je plant een idee in de hoofden van het publiek. Er is geen ultieme formule, maar wel een aantal essentiele ingrediënten. TED sprekers gebruiken die ingrediënten om op een unieke manier hun informatie vorm te geven, dat maakt TEDtalks magisch.

 

Talent daniel coyleThe Talent Code — Daniel Coyle

Rondom talent hangt een wolk van mystiek. Veel mensen denken dat talent aangeboren is. In dit boek rekent Coyle af met dat idee. Hij neemt de lezer mee naar zogenaamde ‘hotbeds’, plekken waar ‘ineens’ meerdere talentvolle mensen vandaan komen. En hij legt uit wat daar gebeurt. Het boek is gebaseerd op neurologisch onderzoek. Coyle beschrijft de inzichten op een toegankelijke manier. De lezer krijgt handvatten om zijn eigen talent te laten groeien.

 

Illuminate nancy duarteIlluminate — Nancy Duarte & Patti Sanches

Duarte is een design bureau gespecialiseerd in het communiceren van ideeën tijdens veranderingen. In dit boek vind je een communicatiemodel waarmee je teamleden enthousiast maakt in plaats van afschrikt voor de verandering. De vijf fasen in het model geef je vorm met verhalen, ceremonies en symbolen.

 

Confessions of a speaker scott berkunConfessions of a Public Speaker — Scott Berkun

In dit boek beschrijft Berkun met veel humor en zelfspot zijn avonturen in presentatieland. Hij laat zien dat de dingen waar je je als spreker druk om maakt, vaak niet de dingen zijn die het publiek bezig houden. Schaamteloos vertelt hij over zijn faalmomenten. En hoe je die voorkomt.

   


Mindset carol dweckMindset
 — Carol Dweck

Wat zou er gebeuren als je intelligentie en persoonlijkheid ziet als iet dat kan groeien in plaats van te denken dat ze een vast gegeven zijn? Een vaste mind-set belemmert leren en ontwikkeling. Het verwacht instant succes. Voor iemand met een groei mind-set gaat het niet om direct succes, maar om iets leren dat tijd vraagt, een uitdaging aangaan en vooruitgang boeken.

 

Meer boekentips:

2015

2014

2013

 

"Nobody cares how much you know, until they know how much you care."

 

– Theodore Roosevelt

23
11
16

Als PowerPoint regeert

 

‘Wat denk je, kan dit als presentatie?’

Ik hoor aan haar stem dat Jacqueline het antwoord al weet.

Samen scrollen we door de PowerPoint op haar mobiele telefoon.

 

Slechte PPT op iPhone gecropt

De presentatie gaat over het onderbrengen van meerdere locaties in één bedrijfspand. Teams gaan samenwerken en er moet één ‘bedrijfscultuur’ komen.

De bijeenkomst met alle medewerkers is over een paar dagen. Jacqueline begeleidt het proces en vraagt mij om advies.

 

We kijken naar een document

 

De bladspiegel zegt genoeg.

Een samenvoeging van bedrijfsonderdelen is een verandering. Mensen houden niet van veranderingen. Als je alle in’s en out’s in één presentatie behandelt, dan overval je de groep. Grote kans dat mensen met de hakken in het zand gaan staan.

 

Een presentatie waar het op aan komt heeft één heldere boodschap. Afgestemd op het publiek. Uit alle informatie is een afgewogen keuze gemaakt.

 

Hoe maak je van een presentatie een ervaring?

 

Laten we eens kijken hoe het Rijksmuseum dat doet.

 

Pardon? Een museum bestaat uit plaatjes, dat is van zichzelf al een belevenis.

 

Ja, ja, ik weet dat veel presentaties gaan over ict, cijfers of ingewikkelde processen. En ik hoor je denken: ‘Daar is geen belevenis van te maken of plaatjes bij te bedenken.’

 

Even geduld, want ook het Rijksmuseum staat voor dezelfde klus als jij.

 

Stel dat het platform regeert. Bij het Rijks zijn dat de expositieruimten. Je hangt alles op wat je hebt; 576.000 werken. Ik denk dat het gebouw te klein is om alles op te hangen, maar stel. Alle muren van alle expositieruimtes zien er dan zo uit.

 

schilderijen.001

 

Waar kijk je naar?

Hoe verwerk je zoveel indrukken? Zaal na zaal.

Wat onthoud je hiervan? Waar hangt het topstuk?

 

Veel presentaties zien eruit als een museum waarin alles wordt getoond

 

PowerPoint regeert. Met grenzeloos veel slides waarin je informatie kwijt kunt. De snelste en eenvoudigste manier om een presentatie te maken.

 

Een deelnemer aan mijn training vertelde me dat hij onlangs zo’n presentatie had gezien.

 

Ik was bij een congres met één keynote speaker. Toen hij zijn PowerPointpresentatie opende, heb ik direct mijn bril afgezet. De slides waren te vol en leidden af van zijn verhaal. Ik wilde alleen naar de spreker kijken. Maar dat hielp niet. Ik heb nauwelijks iets van zijn presentatie onthouden. Het was te ingewikkeld, maar vooral teveel. Zelfs voor mij als professional. Zonde van mijn tijd.

 

Een presentatie wordt een ervaring als je start met de inhoud

 

Vergeet het platform. Maak de presentatie ‘op maat’ voor je toehoorder. Welke boodschap is het belangrijkste? En welke inhoud kies je dan?

 

Er is een grens aan informatie verwerken, zelfs als het om beelden gaat. Het is niet voor niets dat topstukken in het Rijksmuseum een hele wand voor zichzelf krijgen.

 

Soms is het verhaal niets anders dan één enkel uitgelicht detail

 

Wist je dat de schutters op ‘De Nachtwacht’ Kloveniers zijn? De kip aan de gordel van het meisje verwijst naar de ‘Clauweniers’. En in haar hand houdt het meisje een ceremoniële drinkhoorn van de Kloveniers.

 

meisje nachtwacht kip hoorn

Het museum maakt keuzes. Het toont steeds een beperkt aantal werken die samen één boodschap vertellen. De rest ligt in het depot.

 

Eén onderwerp verder uitgediept, is voor je publiek veel interessanter dan tien onderwerpen globaal behandelen.

 

Mensen worden niet aangetrokken door veel inhoud, maar door inhoud die ze snel kunnen begrijpen

 

Dus.

 

Sluit je computer. Bepaal één boodschap. Maak rigoureus keuzes uit alle informatie. En bouw dan een beeldpresentatie.

 

Vanwege de korte termijn kiest Jacqueline voor de tussenoplossing. Ze houdt een kort verhaal. De rest van haar spreektijd gaat zij in gesprek met de medewerkers van het bedrijf. De PowerPointpresentatie geeft zij na afloop mee.

 

Fotomateriaal

rijksmuseum.nl/rijksstudio (de hele verzameling van het Rijksmuseum is vrij te gebruiken)

 

 

"If you think you're too small to have an impact, try going to bed with a mosquito in the room."

 

– Anita Roddick

27
10
16

Wordt een 'gemakkelijke' spreker geboren als superheld?

 

Incredibles 5

 

Ik doe een cartooningcursus.

In de eerste week tekenen we alleen cirkels.

Daarna werken we aan ‘spierherinnering’ door afbeeldingen over te trekken en na te tekenen. Steeds met de cirkels als basis.
Snel schetsen wisselen we af met detailwerk.

En nu na 10 weken tekenen we moeiteloos afbeeldingen na.

 

Niemand wordt geboren als talentvol tekenaar

 

Of musicus.

Of spreker.

 

Schijnbaar moeiteloos zonder aantekeningen of spiekbrief een verhaal houden, lukt niet zonder inspanning.

 

Op conferenties zie je maar weinig sprekers uit hun hoofd een verhaal houden. En als je ze ziet, zijn het vaak sprekers die improviseren. Ik vind dat vrijwel nooit een succes.

 

Veel sprekers lezen vastgeklampt aan het spreekgestoelte letterlijk hun tekst voor. Of erger, ze lezen hun tekst voor vanaf het projectiescherm. Met met het idee: ‘Mijn publiek heeft houvast nodig.’

 

Lezen van scherm

 

En dat is ook zo, maar niet in de vorm van tekst.

Mensen kunnen niet lezen en luisteren tegelijk.

Mondelinge en geschreven informatie gaan niet tegelijkertijd ons brein in. 

 

Lezen en luisteren

 

Waarom een tekst voorlezen van het scherm als het publiek zelf kan lezen? Het leest ook nog eens sneller dan de spreker spreekt. Dus is er tijd voor een smsje, een Tweet en andere afleidingen. Eén ding is zeker, het contact tussen spreker en publiek is verbroken.

 

Spreken zonder aantekeningen is extreem risicovol

 

En dat maakt het wel zo interessant voor het publiek. Die spanning.

Er is een andere energie als de spreker het verhaal uit zijn hoofd vertelt en continu in contact staat met zijn publiek.

 

Je bent knetter als je vrijwillig zo’n risico neemt

 

Een veelgehoorde reactie. En terecht. Natuurlijk wil je niet een black-out of stotterend voor een zaal staan. En wanneer je een informatieve presentatie geeft, dan kun je best een spiekbriefje gebruiken.

 

Maar als je anderen wilt inspireren of motiveren, kom je zonder spiekbriefje geloofwaardiger over.

 

Een aantal praktische tips

 

  1. Zet ruim van te voren een punt achter het verhaal

    Blijf niet eindeloos schrappen en schaven in de tekst. Doe dat pas in de oefenfase. Op papier is een tekst oké, maar hoor je jezelf praten dan valt er vaak nog behoorlijk wat bij te schaven.

  2. Oefen in korte stukjes

    Verdeel de presentatie in overzichtelijke stukken. Spreek een stukje hardop uit. Oefen net zo lang totdat het vloeiend gaat. Iedere dag een nieuw stukje. Let op plekken waar je steeds vastloopt. Ook al is de tekst op papier oké, krijg je het niet onder de knie, pas het dan aan.

    Door hardop te oefenen hoor je of het klopt wat je zegt, hoe je klinkt en weet je hoe lang de presentatie duurt. Niets zo erg als presentaties die de spreektijd overschrijden.

    Zie oefenen als een berg waar je tegenop fietst om vervolgens in volle vaart moeiteloos naar beneden te rijden. Sprekers die ogenschijnlijk moeiteloos presenteren, hebben de beklimming gedaan.

  3. Maak een audio-opname van de presentatie

    Creëer je allerbeste versie. Las pauzes in en breng variaties aan in je stem. Draai de opname af tijdens het hardlopen, op de fiets, in de auto of het openbaar vervoer. Hoe vaker hoe beter. 

En als je op het podium staat dan vergeet je natuurlijk dingen, of zeg je iets net op een andere manier. Maar zolang dat geen dingen zijn die de flow van het verhaal in de weg zitten, is het niet erg. Je publiek weet niet wat jij vergeet.

 

Wat kun je vandaag al doen?

 

Zet zo snel mogelijk een punt achter je presentatie, oefen hardop en steeds in kleine stukjes. Maak een audio-opname en luister er de komende dagen naar.

 

Fotomateriaal:
Death by Powerpoint by GiardinaKARLSRUHE (Flickr)

 

06
10
16

'Ja maar'. Hoe je omgaat met bezwaren

 

Audience Wikimania met gedachtenquotes

 


‘Zullen we volgend jaar naar Amerika gaan?’, vraagt mijn man.

Het is vrijdagavond en we zitten met een glas wijn aan de keukentafel.
De jongens zijn aan het trainen.

‘Maar de badkamer dan?’, zeg ik, ‘die zouden we al vier jaar geleden aanpakken.’

‘Het is misschien de laatste keer met z’n vieren’, hij kijkt me indringend aan en neemt een handje cashewnoten, ‘over twee jaar zit de oudste in Chersonissos.’

Alsjeblieft zeg, dáár ben ik nog niet aan toe.

‘Kijk’, hij klapt de iPad open, ‘overnachten in Yellowstone, Las Vegas, San Fransisco. Dat is toch geweldig?’

Plaatjes, nu wordt het tricky.

‘Man, wat kost dat allemaal niet? Kunnen we niet gewoon kamperen in Frankrijk?’

De deur gaat open en twee bezwete jongens komen binnen. ‘Ha, hoe was het?, roep ik enthousiast en sta op om een glas limo in te schenken.

Ander onderwerp.

 

Waarom doen we dat toch, bezwaren opwerpen?

 

Omdat de twijfel toeslaat zodra we iets willen. Een deel van ons brein denkt: ‘Doen, fantastisch idee.’ Het andere deel houdt graag alles bij het oude.

 

Dat gebeurt ook bij de mensen in je publiek

 

Stel, je legt als spreker een nieuw idee voor of je schetst een ander perspectief, dan vraag je het pubiek om een keuze te maken. Een beslissing te nemen: meegaan of de status quo handhaven.

 

We willen wel de juiste keuze maken. Want fouten maken, daar houden we niet van. Bezwaren opwerpen is voor ons brein de manier om foute keuzes te voorkomen.

 

Speel in op mogelijke bezwaren

 

Inventariseer wat de grootste bezwaren zijn en behandel ze in je presentatie.

Wacht niet tot het einde van de presentatie, zodat het publiek z’n lijstje bezwaren op je af kan vuren. Maar werp gaandeweg, op verschillende plekken in de presentatie bezwaren op en werk ze weg of maak ze kleiner.

 

Is dat niet de goden verzoeken?

 

Door zelf bezwaren te noemen, geef je aan dat je je hebt verdiept in je publiek. Je staat even in hun schoenen. Bezwaren verdwijnen niet vanzelf. Daarom kun je ze maar beter benoemen en er iets mee doen.

 

Er zijn toch niet altijd bezwaren?

 

Dat zou je denken. Maar zelfs bij de keuze voor iets kleins of voor iets dat gratis is, treedt het bezwarenmechanisme in. We verzinnen net zo gemakkelijk bezwaren tegen het krijgen van een gratis proefabonnement op de Volkskrant als het kopen van een BMW van 40.000 euro.

 

Maar hoe weet je nou wat voor bezwaren er zijn?

 

Dat weet je niet precies natuurlijk, maar je komt een heel eind met een aantal vragen die Boswinkel en Jaspers noemen in hun boek ‘Overtuigen op één A4’:

 

1. Is er een probleem?

2. Is dat probleem erg?

3. Hangt dat probleem samen met de huidige situatie?

4. Lost dit plan het probleem op? (lees voor plan ook: dienst of product)

5. Wegen de voordelen op tegen de nadelen?

6. Is het uitvoerbaar?

7. Past het binnen ons beleid?

8. Is dit het beste alternatief?

 

Door deze acht vragen te beantwoorden, creëer je een lijstje met mogelijke bezwaren. De volgende stap is te kiezen welke bezwaren je persé weg moet nemen of kleiner moet maken. En op welke manier je dat doet.

  

En nog één ding

 

Begin met het beperken van het aantal keuzes voor je publiek.

 

 

 

Fotomateriaal: Wikimania

 

 

"It doesn't matter how much we know, what matters is how clearly others can understand what we know."

 

– Simon Sinek

08
09
16

‘Grappig, ik ben niet grappig.’ Hoe je humor in een presentatie brengt

 

pannenkoek 

We zitten op een terras in Zelhem.

 

Hongerig na 18 kilometer wandelen.

 

Carien neemt een broodje carpaccio, ik een pannenkoek.

Meteen spijt, 300 kcal.

 

‘Nog acht kilometer naar Doetinchem’, zeg ik. ‘Ik denk twee uur. Pakken we de bus terug, of-?’ Carien is vastberaden. ‘We gaan door natuurlijk.’

 

Als we het dorp uit zijn, wijzen de rood met witte bordjes naar links. In mijn boekje staat rechts. ‘Laten we de bordjes maar volgen. Ze hebben de route vast verbeterd.’, zeg ik zelfverzekerd en stop het Pieterpad boekje in mijn rugzak.

 

Na een uur vertrouwen we het niet. We gaan teveel naar links. Googlemaps bevestigt dat. We verlaten het Pieterpad en steken af. Dwars door een weiland. Op onze knieën onder schrikdraad door. Pas tegen de avond komen we aan in Doetinchem. Er rijdt geen trein. En de bus is net weg.

Nog acht kilometer werd 16.
Pieterpad deel 2


In de B&B trekken we een een fles wijn open. Carien pakt haar iPad. ‘Toch even kijken wat we nou verkeerd hebben gedaan.’ Ze leest voor: '
Route tussen Vorden en Doetinchem drastisch gewijzigd.' Het Pieterpad loopt al jaren niet meer door Doetinchem. Ik kijk aan de binnenkant van mijn boekje.

1e druk 2004.

 

Zelfspot

 

Publiekelijk je fouten, beperkingen of stommiteiten toegeven maakt je menselijk, zonder dat het iets aan je autoriteit afdoet. En het geeft je toehoorders een moment van ontspanning.


Als je bereid bent om jezelf niet al te serieus te nemen, dan zijn er oneindig veel mogelijkheden om humor in je presentatie te brengen.

 

De meest bekeken TED spreker, Sir Ken Robinson, laat dat zien in zijn TEDtalk ‘Do schools kill creativity?’ Robinson is slecht ter been. Als kind had hij polio. In zijn verhaal gebruikt hij zijn handicap voor zelfspot:

 

Ken Robinson lijstje

I used to be on the board of the Royal Ballet in England [pauze] as you can see.

 

Over de top

 

Een karaktertrek of een situatie extreem uitvergroten werkt ook op de lachspieren. Nog een voorbeeld van Robinson:

 

If you are at a party and someone asks: “What do you do?” and you say you work in education, you can see the blood run from their face. They’re like, “Oh my God”, you know, “Why me? My one night out all week.”

 

Bij humor komt het aan op timing

 

Kijk maar naar cabaretiers. Om hun grappen te versterken, lassen ze vaak kleine pauzes in vlak voor een verrassende uitspraak. Om een verwachting te scheppen.

 

Schep een verwachting, en doorbreek die

 

Je kunt mensen op een verkeerd been zetten door een verrassende wending te geven aan een herkenbare situatie. Hoe verrassender, hoe grappiger. Denk in tegenstellingen, in contrast, die prikkelen het brein van je publiek.

 

Robinson:

 

My wife is cooking a meal at home, which is not often [pauze] thankfully.

 

Het eerste deel van de zin heet een ‘set-up’. Het aanloopje waarin je de verwachting wekt. In dit geval denkt het publiek dat het over de kookfrequentie van zijn vrouw gaat. Dan volgt een korte pauze die ruimte geeft aan de ‘punchline’.

 

Hoe korter de set-up en de punchline hoe beter. Meer woorden zwakken de grap meestal af.

 

Wat kun je vandaag nog doen om humor in je presentaties te brengen?

 

Noteer grappige situaties in een schriftje of in Evernote. Meteen doen, anders vergeet je ze. Breng ‘tags’ aan, zodat je later snel een anekdote terugvindt. Welke relaties kun je met je eigen verhaal in een volgende presentatie leggen?

 

Een staaltje timing

 

De TEDtalk van James Veitch is hilarisch. Hij maakt geweldig gebruik van Powerpoint. Toegegeven, Veitch is komiek. Maar als je 10 minuten hebt, leer van de meester. Let op zijn timing, tempowisselingen, expressie en hoe zijn Powerpoint exact meeloopt met zijn verhaal.

 

 

 

 Fotomateriaal: Pixabay

 

14
07
16

Multitasken. Natuurlijk kan ik dat (niet)


multitask by John Ragai on Flickr C 


We zitten in de laatste schoolweken, beide zoons hebben nog één proefwerkweek te gaan. Ik kom thuis en loop de kamer binnen.


Mijn oudste zoon zit aan tafel en leert geschiedenis. Hij hoort me niet, want hij luistert naar muziek. Met een half oog bekijkt hij de Whatsapp-berichten.

 

Ik zeg 'hallo'. Hij schuift z'n koptelefoon opzij en zegt: 'Hallo mama.'

'Kun je  een proefwerk leren?'

'Hoezo?', zegt hij.


Ik vertel hem dat multitasken inefficiënt is en niet werkt. Hij mompelt 'generatiekloof' en schuift de koptelefoon weer op z'n plek. 

 

Ik druip af naar de keuken en zoek op de iPad het recept voor noedel-groentesalade met mango & sticky kip. Net als ik de glibberige mango schil, zie ik een Whatsapp-bericht binnenkomen.


Ik veeg een vinger schoon en lees het bericht.

 

In 2014 gebruikt 99% van de volwassenen gemiddeld 2 uur per week 2 vormen van media tegelijk. Het meest populair is tv kijken en chatten via een telefoon.

 

Multitasken, waarom doen we het zo graag?

 

Het is een persoonlijke voorkeur. Waar sommigen liever eerst iets afmaken voordat ze de volgende taak beginnen, hebben multitaskers juist het gevoel dat ze beter functioneren en tijd besparen.

 

Waarom werkt het niet?

 

Ons werkgeheugen is te klein om je te concentreren op meer dan één taak tegelijkertijd.


Eerst dachten wetenschappers aan Standford University nog dat multitaskers een beter geheugen hadden, of sneller konden schakelen. Maar dat bleek niet zo te zijn. Als mutlitasker ben je langzamer en minder accuraat dan een monotasker.

 

Any man who can drive safely while kissing a pretty girl is simply not giving the kiss the attention it deserves.

Albert Einstein

 

Dan ben ik een uitzondering

 

Het zou kunnen, maar de kans is klein. Volgens wetenschappers is maar 2% van de bevolking een 'supertasker'. De structuur van hun brein is anders.

 

Wat heeft dit met presenteren te maken?

 

Ook al werkt het niet, iedereen multitaskt. Ook jouw publiek. Ook tijdens presentaties. Aan de spreker de taak om de aandacht vast te houden. Om te zorgen dat het publiek zich op één ding focust. 

 

Hoe?

 

Hou zoveel mogelijk oogcontact. Als het publiek ziet en voelt dat je geïnteresseerd bent in hen, zal het eerder geneigd zijn te luisteren. 
Lees daarom geen slides voor met je rug naar het publiek en bouw een verhaal dat voelt als film. Gebruik alleen slides als ze het verhaal ondersteunen. En laat de slideshow naadloos jouw verhaal volgen. Koop een afstandbediening en oefen de timing.

 

Aan het begin van de presentatie vraag je toch gewoon of iedereen zijn mobiel uitzet?

 

Ik doe dat niet. Het publiek is volwassen genoeg om dat zelf te bedenken.


Het is aan de spreker om zijn publiek te boeien. Om te zorgen dat zijn verhaal zó interessant is, dat het geen seconde meer denkt aan e-mail, Whatsapp of whatever.


De enige multitasker in de zaal dat ben jij.